Steunt
u als vriend of vriendin een aan u bekend proces van ouderverstoting ?
Een kind
‘kent’, afhankelijk van leeftijd, meestal de familie van moeders en van vaders
zijde in meer of mindere mate. Het kind is daar door jarenlange omgang met hen en
familiebijeenkomsten (bezoekjes, oppassen, verjaardagen, feestdagen, uitjes, vakanties,
telefoontjes, etc.) aan gewend geraakt en dit maakt deel uit van het leven van het kind.
Het kind ontleent aan deze familiecontacten (oma, opa, ooms, tantes, neefjes, nichtjes..)
een deel van de eigen identiteit en meestal ook veel plezier. Het geeft een opgroeiend
kind een basisvertrouwen, het gevoel bij een familie te behoren, die om het kind geeft en
van het kind houdt. Deze liefdevolle aandacht voelt het kind, omdat het er gewoon mag
zijn, als onderdeel van de familie.
Een plotseling verlies van deze contacten doordat een kind plotsklaps hiervan afgesneden
wordt (gescheiden wordt) omdat de ouders bijvoorbeeld uit elkaar gaan en/of er een
conflict ontstaat over de omgang, is een zeer grote belasting voor het kind. Het kind
verliest in het ergste geval plotsklaps álle contacten met de familie van vader (of
moeder), omdat één der ouders, meestal de moeder, het kind geen enkel contact meer met
de vader toestaat. Dit om uiteenlopende, meestal door de moeder bedachte redenen, niet
omdat het kind dit wilde. Vanuit de beleving van het kind is het alsof de vader plotseling
niet meer bestaat, te vergelijken met een plotseling overlijden; het ziet en hoort niets
meer van hem.
U weet als vriend
of vriendin uit eigen ervaring dat het kind altijd een goed contact met de vader en moeder
had én graag bij vader was en activiteiten met hem deed. Mogelijk dat u als vriend of
vriendin van moeder geen of nauwelijks zicht had op het leven van het kind bij de vader en
zijn familie, misschien ook wel.
Na maanden, soms
jaren, zonder contact tussen kind en vader, merkt u, omdat u als vriend/vriendin nog
steeds wel contact heeft met de moeder dat het kind niet meer naar de vader wil. Vanwaar
deze omslag bij het kind ?
Als het kind al
niet direct geconfronteerd wordt met een kwade moeder waarbij het voor het kind duidelijk
is dat de moeder kwaad is op de vader, voelt een kind dit meestal toch feilloos aan, ook
al kan het dit vaak niet verwoorden. Daarnaast vervreemdt het kind steeds meer van de
vader, er vindt naar verloop van tijd steeds meer vernietiging plaats van de opgebouwde
band en hechting. Het kind kan de eigen ervaringen van het bij de vader zijn namelijk niet
meer verversen, deze zakken langzaam weg, mede door het niet ‘levend’ houden
door de moeder (en haar omgeving) van het vaderbeeld bij het kind. Het kind en de vader
missen hierdoor van elkaar de ontwikkelingen in de persoon, het dagelijks leven, de
familieomstandigheden. Beiden raken ‘achterop’ op elkaars leven. Het vaderbeeld
raakt bij het kind gefixeerd op wat het nog kan herinneren en wat ze er door de moeder aan
beelden bij krijgt. De vader moet het doen met zijn herinneringen, foto’s en wat hij
nog eventueel via anderen hoort over zijn kind.
Het kind in deze
situatie kan vaak geen of geen steekhoudende redenen noemen waarom het de vader niet wil
zien omdat het niet een eígen gevoel is, maar ‘overgenomen’ / gekopieerd van de
moeder.
Vervolgens wordt deze verandering in het gedrag en de houding en uitingen van het kind
door de moeder (en omgeving van moeder, familie, artsen, therapeuten, instanties,
jeugdzorg, RvdK, etc..) vaak als ‘bewijs’ aangevoerd dat het kind de vader niet
wil zien; dat dit de wil van het kind is en dat de wil van het kind gerespecteerd moet
worden. Hierbij wordt volledig voorbijgegaan aan het verleden, de kwaliteit van de omgang
met de vader in het verleden en aan de invloed (houding/gedrag) van de verzorgende ouder
(meestal de moeder) gedurende de tijd dat er totaal geen contact tussen het kind en de
vader is geweest.
Mogelijk bent u als
vriend of vriendin op de hoogte of is het voor u duidelijk dat er in uw directe omgeving
een kind is dat op deze manier van één van haar ouders en familie gescheiden gehouden
wordt.
Wat doet u, als
vrienden van de moeder ?
Wat doet u, als vrienden van de vader ?
Steunt u als vrienden van moeder het proces van ouderverstoting, een ernstige vorm van
psychisch-emotionele kindermishandeling ?
En het kind dan ? Is het kind niet nog steeds deel van de familie van vader ?
Laten we het kind verder maar aan haar lot over ? Moet het kind het zelf maar uitzoeken ?
Betekenden al die contacten tussen het kind en de vader in uw ogen niets voor het kind ?
Is contact van het kind met de familie van de moeder beter dan contact met de familie van
de vader ?
Allemaal te moeilijk ? Niets doen ? Bescherming privacy ? Niet ons probleem ?
Overlaten aan ‘de overheid’ ? aan medewerkers jeugdzorg, kinderbescherming,
rechters ?
‘Wachten op de brandweer’ om het spartelende/verdrinkende kind, voor u uit het
water te halen ?
Hoe kunt u als vrienden genieten van de vriendschappelijke relatie die u heeft met de
moeder van het kind (uw vriendin), terwijl u weet dat zij de andere helft van de familie
van haar dochter verstoot ?
Niet mee bemoeien, kwestie tussen de ouders ? Pure privézaak, hebben vrienden niets mee
te maken ? Of stapt u over uw trots heen, maakt u uw relatie met de moeder ondergeschikt
hieraan, en gaat u voor het kind aan de slag ?
Gaat u intensief praten met beide partijen en zorgt u er als vrienden voor, middels het
maken van goede afspraken, dat het opgroeiende kind de beíde ouders kan blijven zien,
meemaken en kennen ? Het is mede aan u.
© 2003 E.C. vander Waal
Relevante boektitels:
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen sterk negatief (afstotend) karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de meerderheid van deze gevallen (ruim 90%) zo is.
Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en
ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor
deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige <10% betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- gijzelings- en
ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2010 EC van der Waal - Oudervervreemding - Familievervreemding -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden en
wordt
zeer
op
prijs
gesteld
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
dank
u !
[Laatste
siteupdate:
9
maart
2010]
Zoeken op deze site: