Sturen van foto's van kind(eren) aan vader (tijdens afwezigheid van family life / omgang)
Bestrijdt u als moeder de omgang, en is er langdurig al geen enkele
vorm van contact en omgang tussen uw kind(eren) en hun vader ?
Heeft u als moeder van de rechter een maandelijkse informatieplicht opgedragen gekregen ?
Moet u van de rechter ook (tegen uw zin) foto's van uw kind(eren) opsturen aan de vader ?
Enig idee hoe het voor de vader is, die zijn kind(eren) vele maanden tot jarenlang niet
heeft mogen zien en/of spreken, om een enkele keer per jaar wat foto's van zijn kind(eren)
te ontvangen ?
Ontzettend 'fijn' de kinderen zo op papier te 'zien' ? Gerustgesteld
? Dankbaar ? Blij ?
Ja, maar vooral Nee! Ondanks het feit dat de vader natuurlijk zijn kind(eren) heel graag
ziet, is hij verscheurd van verdriet omdat hij blijkbaar alleen zijn kind(eren) 'op
papier' mag zien opgroeien. Bijna sadistisch wordt hem het beeld van zijn kind(eren) als
een onbereikbaar iets voorgehouden door de moeder. De moeder, die de macht heeft om élke
dag het kind van nabij te ervaren en foto's of video-opnamen te maken van dagelijkse of
bijzondere gebeurtenissen die het kind in zijn leven meemaakt, heeft de macht om op het
door háár uitgekozen moment foto's aan de vader op te sturen, die ze verder elk contact
met het kind onmogelijk maakt.
Deze foto's komen bij de vader binnen als emotionele bommen waar hij veelal dagen door van
slag is. Hij wil zijn kinderen in het écht zien ! ze helpen met alle dingen die kinderen
te leren hebben, ze meemaken, ze dingen leren, met ze lachen, met ze eten, uitstapjes
maken, net als 'vroeger' toen dit blijkbaar allemaal wél kon, mocht en goed was voor het
kind.
Rechters: beseft u de impact van het opleggen van het versturen van foto's door moeder aan
vader als onderdeel van de informatieplicht, de macht en extra mogelijkheid tot emotioneel
beschadigen van de vader die u in feite daarmee de moeder geeft ? De onmenselijkheid van
deze handelwijze, dat van vaders verwacht wordt met het op papier 'zien' opgroeien van hun
kind(eren) genoegen te moeten nemen ? De foto's zijn slechts een vermeend doekje voor het
ernstig 'bloeden' dat de vader emotioneel doormaakt, een momentopname van het kind, dat
niets maar dan ook niets van doen heeft met de werkelijke ervaring van je kind in levende
lijve in je leven te hebben. Die foto's maak je dan zélf wel op de momenten dat je daar
behoefte aan hebt. Wordt de moeders ook verplicht om de kinderen regelmatig foto's van de
vader te laten zien en er positief over te spreken ? Om bijvoorbeeld een recente foto van
de vader op de kamer van de kinderen te hebben ? Dit om verdere vervreemding en
onthechting tegen te gaan (gedurende de vaak veel te lange tijd dat een proces en
ingebedde 'onderzoeken' innemen en het kind ook gedurende deze tijd van rechtbanken geen
contact en omgang met de vader mag hebben).
Moeders: Heeft u als moeder misschien het gevoel van afkoop van uw eigen schuldgevoel
tegenover uw kind(eren) door het sturen van foto's naar de vader, omdat u uw kind(eren)
hun vader onthoudt ? Redeneert u misschien onbewust: 'zo, nu weet de vader weer hoe zijn
kind / de kinderen eruit zien' en kan ik weer een tijd 'rustig' verder leven met de
kinderen voordat ik hem weer wat moet sturen; ik heb 'm'n plicht' voor de rechter gedaan ?
Enig idee welke psychisch/emotionele schade u uw kind ondertussen (in)direct toebrengt ?
[Update 23jan2004]
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid van deze gevallen zo is.
Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en
ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor
deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- gijzelings- en
ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Het
éénzijdig
frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2010 EvdWaal - Oudervervreemding - Familievervreemding -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden en
wordt
zeer
op
prijs
gesteld
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
dank
u !
[Laatste
siteupdate:
25
juli
2010]
Zoeken op deze site: