home/terug

Primaire- en secundaire ouderverstoting

Primaire- en secundaire ouderverstoting

Inleiding
Er bestaat nogal eens onduidelijkheid en discussie over het begrip ouderverstoting en ouderverstotingssyndroom.
Dit is te begrijpen, aangezien er verschillende situaties en vele mogelijkheden zijn om deze begrippen in te vullen of te interpreteren.

Kinderen hebben ouders. Biologische ouders en 'psychologische' ouders. Bij het ontstaan en geboren worden van kinderen wordt men moeder en vader, de ouders van het geboren kind. De band en hechting tussen ouders en kind ontstaat en groeit, normaal gesproken, tijdens de zwangerschap en in de jaren na de geboorte van het kind, uitgaande van een regelmatig contact en familieleven, waarin normaalgesproken zowel een zorgzame moeder als een zorgzame vader aanwezig is.

Een ouder kan door verschillende personen verstoten worden. Allereerst door de andere ouder. Ook een nieuwe partner van een ouder kan de andere ouder actief verstoten. Hele families, incl. sociale omgeving, kunnen een ouder verstoten. Politiek, instanties en rechterlijke macht kunnen hierbij zelfs behulpzaam zijn (de zgn. ‘hulptroepen’). Vele combinaties en varianten zijn mogelijk. Ook de eigen kinderen kunnen door velerlei oorzaken en invloeden één ouder of beide ouders (gaan) verstoten. 

1. Primaire ouderverstoting
Om enige duidelijkheid te scheppen is het zinvol om de verstoting door de ene ouder van de andere ouder de primaire ouderverstoting te noemen. In Nederland is in 90% de verstotende ouder de moeder en de verstoten ouder de vader. Hoofddoel: uit het leven bannen van de man, als (ex-)partner/relatie én tevens als vader van de kinderen.

Ouderverstoting, primaire ouderverstoting, in houding en gedrag, komt bewust en onbewust in verschillende gradaties voor. Met name tijdens of na scheidingsprocessen of andere conflicten tussen ouders, bepaalde pathologische afwijkingen bij de verstotende ouder kunnen eveneens een rol spelen. Alle contacten worden hierbij actief en moedwillig verbroken, meestal ook alle contacten met de samen voortgebrachte kinderen.

Het primaire ouderverstotende gedrag vindt van zelden tot dagelijks plaats, van zeer subtiel tot grof. Door de ‘voorbeeld’ functie van de verstotende ouder en het kopieergedrag van kinderen zal het primaire ouderverstotende gedrag direct en op termijn lichte tot zeer ernstige psychisch/emotionele schade toebrengen aan de kinderen.

Oudervervreemding bij de kinderen is vaak een gevolg van langdurige primaire ouderverstoting door de verstotende ouder. Ook kan het langdurig programmerend én ‘voorbeeld’ afwijzend- en verstotend- gedrag van de verstotende ouder (of een andere invloedrijke persoon in het dagelijkse leven van het kind) bij het kind tot, wat we hier voor het onderscheid met de primaire ouderverstoting, secundaire ouderverstoting noemen, leiden (door prof. Gardner beschreven als het Parental Alienation Syndrome, ouderverstotingssyndroom).

Oudervervreemding - Familievervreemding
De primaire ouderverstoting leidt in de situaties dat het de verstotende persoon (meestal de moeder) lukt om moedwillig en actief, met hulp van haar/zijn sociale omgeving (vrienden, familie), school, huisarts, en zelfs instanties als de Raad voor de Kinderbescherming en rechterlijke macht, alle contact tussen het kind en de vader voor zeer lange tijd te verbreken, tot ouder(vader)vervreemding bij het kind. Hetgeen meestal voor het kind tot familievervreemding leidt.

Child-Alienation - Kindervervreemding
Dit is uiteraard een wederkerig proces, óók de vader (wordt) tegen zijn wil vervreemd van zijn kind door de lange contactloze periode. Ik noem deze, bij de vader en familieleden (+ sociale omgeving) moedwillig toegebrachte vervreemding: Kindervervreemding (Child-Alienation).

2. Secundaire ouderverstoting 
(verstoting door het kind van de andere (vaak elders wonende) ouder) (PAS, Parental Alienation Syndrome)
Hoofddoel van het kind: Verhogen waardering; eigen angsten verminderen. Door loyaal te worden aan (deel te worden van) de ‘groep, de verstotende ouder voorop’ die de vader verstoot, door dit zelf ook te doen. Niet vanuit eigen ervaring, maar overgenomen gedrag en houding van personen met een grote emotionele invloed op het kind (zoals de moeder). Daarbij vanuit de eigen kinderlijke fantasie en invulling ‘eigen’ verstotend gedrag toevoegen.

De primaire ouderverstoting leidt na verloop van tijd tot oudervervreemding en tegelijkertijd kan er zich een meer of minder ernstige vorm van secundaire ouderverstoting bij het kind ontwikkelen indien de primaire ouderverstoting op een actieve en psychologisch agressieve/intensieve manier wordt uitgeoefend.  

De Amerikaanse kinderpsychiater Prof. R. Gardner (in mei 2003 overleden) heeft deze vorm van ouderverstotingssyndroom uitgebreid beschreven, hij noemde het PAS (Parental Alienation Syndrome).

Schade bij verstoten ouder
De verstoten vaders en familie van deze kinderen worden in eerste instantie door de primaire- en in tweede instantie door de secundaire ouderverstoting in ernstige mate persoonlijk-psychisch / maatschappelijk en financieel beschadigd.

"Het onrechtmatig onttrekken van de HALVE FAMILIE van een kind
(vaders kant, incl. vader) aan dit kind, is in feite KINDER-GIJZELING uit deze
helft van de familie van het kind (is de som van vader's en moeder's familie)
en is een directe humanitaire en civiele misdaad tegen het Kind en de Familie van het kind.
Er bestaat hierbij geen enkel respect voor de familiebanden en het familieleven van het Kind."
(c) 2004  E.C. van der Waal, 's-Hertogenbosh

© 2003-2007  E.C. van der Waal, ’s-Hertogenbosch, NL

(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site, 'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter. Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire, kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de (welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien dit volgens onderzoek in Nederland in de overgrote meerderheid van deze gevallen zo is. Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige situaties betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en omgekeerd. In beide gevallen wordt het (ouder)vervreemdings- gijzelings- en ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.

Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen. Het éénzijdig frustreren hiervan past hier niet bij.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker niet van toepassing.

De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte rigoureuze veranderingen te bewerkstelligen.

Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering die op dit gebied actief zijn.

        © 2003-2010 EvdWaal - Oudervervreemding - Familievervreemding - Ouderverstoting.nl         
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl  
uw donatie helpt o.a. om deze site en de informatievoorziening en aandacht ervoor in stand te houden en wordt zeer op prijs gesteld  
     Zorg er met uw bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
  dank u !

[Laatste siteupdate: 25 juli 2010]

Zoeken op deze site:

Google zoekt alleen op ouderverstoting.nl