Een pijnlijke herkenning ?
Toms personal story - Parental Alienation
Bent u een van de vele zorgzame gewone vaders(*) die op traumatische wijze door de moeder(*)
gescheiden is van uw kind(eren) en alle contact met hen ? Bent u een van de vele vaders
die maanden/jarenlang door de moeder actief van hun kinderen vervreemd en onthecht worden
?
Bent u een van de vele vaders die dagelijks aan (het grote gemis van) hun eigen kind(eren)
herinnerd worden ? door:
- het diepe gevoel dat een deel van hun leven, een deel van hun hart uit hun bestaan, uit
hun lijf is gerukt;
- het dagelijks zien van kinderen op straat, bij vrienden en familieleden, op tv;
- kinderen die in de stad, op straat, spelen, of 'papa' roepen;
- tijdens gesprekken verhalen over kinderen te horen krijgen;
- door de herinneringen die ze hebben aan hun kinderen;
- tijdens fiets- of wandelingen door de omgeving aan ze te denken, op de plek waar het
kind altijd graag in het klimrek klom, de eendjes en herten voerde, gewone dingen die
'gewoon' afgenomen zijn ;
- op hun eigen verjaardagen zelfs geen tekening of kaartje of telefoontje van hun kind
krijgen;
- de verjaardag van hun kind niet samen met het kind te mogen vieren, niet eens hun kind
te mogen bellen om te feliciteren, door een moeder; die dit niet wil en haar kind volledig
afschermt van haar vader;
- rond feestdagen (eigen verjaardag en die van oma en opa, Sinterklaas, Kerst, Oud en
Nieuw, vaderdag, etc.) hun kind(eren) niet te mogen zien;
- door over hun kinderen te dromen alsof ze nooit weggeweest zijn;
- door andere kinderen die vragen wanneer je kind weer komt spelen;
- voor het slapen gaan aan hun kind(eren) te denken;
- bij het opstaan aan hun kind(eren) te denken;
- soms niet meer te wíllen opstaan omdat ze dan weer met hun intense verdriet de dag door
moeten,
Vaders die
- er regelmatig slecht door slapen omdat ze veel nadenken over hun kinderen en de moeder
en hoe het verder moet doordat ze vaak in gekmakende en geldverslindende procedures
verwikkeld zitten en geconfronteerd worden met de beschamende werkwijze van raden voor
kinderbescherming en kinderrechters;
- het moeilijker gaan vinden om zoals altijd onbevangen met kinderen om te gaan, vooral
als ze door de moeder vals van sexueel misbruik beschuldigd zijn, ook nadat dit onderzocht
is en de aangifte geseponeerd is;
- door de hele situatie concentratieproblemen krijgen bij de dagelijkse zaken in hun
bestaan en werk;
- problemen krijgen in huidige relaties door de constante aandacht voor de situatie rond
de omgang met zijn kind en daarom andere zaken minder belangrijk vinden;
- door de woede, het verdriet en de machteloosheid hun gezondheid aangetast zien worden;
- een soort van verliesverwerking en 'rouw' ervaren en moeten doormaken over hun kind dat
nog wel degelijk in leven is !
- een plaatsvervangend verdriet voor hun kinderen ervaren, die door de houding en het
gedrag van hun moeder gedurende soms jaren in hun jonge bestaan alle contact en omgang met
hun papa (en vaak ook oma en opa) moeten missen.
De definitieve verandering
Het leven van een vader die, behalve van alle contact met zijn kind(eren) beroofd te zijn,
ook nog door de moeder valselijk wordt beschuldigd
van sexueel misbruik van zijn kind, verandert vanaf dat moment op een ongelooflijke
manier. Ook het leven van zijn familie ontkomt niet aan een verandering. De toekomstkansen
van een vader die mogelijk een werkkring met kinderen heeft of hierin werkzaam zou willen
zijn, worden zwaar belast en bemoeilijkt. Een sepot na justitieel onderzoek of een
vrijspraak doen hier weinig aan af. Het maatschappelijke psychische effect en
‘principe’ van “waar rook is is misschien ook vuur”, en dát kunnen we
niet riskeren, geldt ook hier. Ook al is er sprake van niet bestaande, door de moeder
opgetrokken, valse ‘psychische’, vaak oncontroleerbare, rook. De vader is
gestigmatiseerd. Het kost een moeder niets om een valse aangifte te doen. Na een sepot
hiervan worden geen enkele kosten op de moeder verhaald. Het is gewoon, op kosten van de
overheid, vrij ‘prijsschieten’ op vaders. Je weet maar nooit, misschien lukt het
me hem zó kapot te krijgen, moeten vele moeders haast wel denken, die bewust deze valse
aangiften doen. Niet beseffende welke (in)directe psychische schade ze tegelijk aan hun
kind(eren) voor het leven toebrengen ! Elke beschadiging van de vader is een (in)directe
beschadiging en belasting van het kind, voor het leven.
Artikel over advies hoe met ouderverstoting om te gaan
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid van deze gevallen zo is.
Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en
ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor
deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- gijzelings- en
ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Het
éénzijdig
frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2010 EvdWaal - Oudervervreemding - Familievervreemding -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden en
wordt
zeer
op
prijs
gesteld
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
dank
u !
[Laatste
siteupdate:
25
juli
2010]
Zoeken op deze site: