Extra verzoek om aandacht voor het gebrek aan sancties, aanpak valse aangiften.
Brief verzonden aan: R. Luchtenveld,
Media-redacties, betrokken groeperingen en professionals,
Vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Aan voorzitter en commissieleden.
15 april 2004
Betreft: Persbericht 14-4-04 Min v Justitie 'Scheidings- en omgangsregelingen worden verbeterd'; kamerdebat 22 april 2004.
Geachte mevrouw de Pater, commissieleden,
De voornemens tot verbetering van omgangsregelingen, zoals in het persbericht en de brief (13-4-04) van minister J.P.H. Donner, geven een positieve ontwikkeling m.b.t. de aanpak van de omgangsproblematiek na (een vorm van) scheiding aan.
Graag wil ik daarbij uw speciale aandacht vragen voor de volgende punten die in de brief geen of nauwelijks aandacht krijgen:
- Het gebrek aan sancties op de éénzijdige frustratie van
omgangsregelingen (in ruim 90% van de gevallen door de moeder).
Het ontbreken van sancties of de oplegging ervan, maakt het voor (voornamelijk)
moeders mogelijk om zonder angst voor enige sanctie de kinderen bij de vader weg te
houden. Hiermee stelt moeder zich boven de wet en worden fundamentele vrijheden van
kinderen op een familieleven met beide ouders met voeten getreden.
- Er, naast genoemde ca. 35.000 (in 2002) echtscheidingen, naar schatting ca 75.000 samenwoningsrelaties eindigen, waarbij eveneens kinderen voortgebracht zijn, plaatsvinden. De relatie tussen de (scheidende - uit elkaar gaande) ouders van een kind is voor een kind van geen enkel belang in het familieleven met de beide ouders.
De (ex-) relatievorm (gehuwd, samenwonend of anderszins) van de ouders van een kind mag daarom geen discriminerende factor zijn ten aanzien van het recht en de fundamentele vrijheid van het kind om van het familieleven met beide ouders te kunnen genieten. De ouders van het kind stoppen met hun partner-relatie, maar blijven altijd een ouder-relatie t.o.v. het kind houden. Deze verantwoordelijkheid van elk der ouders richting het kind zwaar aan te zetten, is goed voor (in het belang) van het kind, die tenslotte zčlf geen partij is in de beëindiging van de partnerrelatie en samenlevingsvorm van de ouders.
De voorgestelde plicht tot omgang maakt dan ook dat deze door beide ouders (én overheid) wederzijds zeer gerespecteerd dient te worden.
Frustratie door één van de ouders van die plicht van de andere ouder, zal dan ook direct tot sancties moeten leiden. Een kind groeit tenslotte maar 1 keer op.
Het door het huidige systeem van uitermate langdurige procesgang en onderzoeks-trajecten, (zonder minimale omgang tussen kind en beide ouders!), doet oudervervreemding tussen het kind en de verstoten ouder ontstaan. Hierdoor ontstaan ernstige psychische problemen bij de betreffende kinderen.
Onlangs, 30 maart j.l., is over oudervervreemding na scheiding nog een druk bezochte conferentie gehouden bij het Hoger Instituut voor de Gezinswetenschappen (HIG) te Brussel. Eén van de publicaties naar aanleiding hiervan: Ouderverstoting, stiekeme of brutale sabotage
Belgische wetsvoorstellen op dit terrein geven de urgente roep om kort op de bal te spelen aan, om het proces van oudervervreemding zo min mogelijk kans te geven.
- Het gebrek aan sancties op het door moeders (veelal na scheiding of beëindiging van relaties met kinderen) doen van aangiftes van sexueel misbruik van het kind door de vader met als voornaamste doel:
de vader uit het leven van de moeder (en 'haar' kinderen) 'weg te poetsen', door hiertoe de vader middels een dergelijke aangifte (voor het leven) ernstig te beschadigen en tevens te 'rechtvaardigen' dat door de moeder de omgang tussen kind(eren) en vader is gestopt en onmogelijk wordt gemaakt.
- Eigen onderzoek van justitie naar waarschijnlijkheid van sexueel misbruik wordt niet serieus genomen door rechterlijke macht.
Na justitieel onderzoek én sepot van een aangifte van sexueel misbruik, wordt het familieleven / de omgang tussen het kind en de beschuldigde ouder niet direct hersteld en/of opgelegd.
De beschuldigende ouder (in 90% de moeder) blijft hier de macht houden door te weigeren aan medewerking aan herstel hiervan. Dit kan niet als een verantwoorde invulling van het ouderlijk gezag worden gezien. Deze weigerende opstelling wordt jarenlang getolereerd en daarboven veelal 'beloond' door rechterlijke macht / RvdK.
Deze moedwillig ongegronde aangiftes, de 'valse aangiftes', zijn een ernstig misdrijf tegen de beschuldigde ouder (meestal de vader) én het betreffende kind (die middels een dergelijke aangifte door de moeder eveneens tot slachtoffer wordt gemáákt). Beiden, de vader en het kind, worden en zijn middels een dergelijke valse aangifte voor het leven getekend. Hiertegen zou zeer streng en kordaat vanuit justitie opgetreden moeten worden. Ook tegen advokatuur die deze ongegronde aangiftes adviseren aan hun cliënten.
Een zeer snel preventief onderzoek door een speciaal justitieel-politie-team zou bij iedere aangifte van seksueel misbruik dienen plaats te vinden.
Bij vastgestelde grote waarschijnlijkheid van moedwillige valse -ongegronde- aangifte van sexueel misbruik, zou direct door de off v justitie tot vervolging moeten worden overgegaan in een snelrechtprocedure. Laster & Smaad, poging tot moedwillige aantasting van de persoonlijke integriteit van de beschuldigde ouder én van een gezonde ontwikkeling van het kind. Hierbij zal als (preventieve) sanctie ook een mogelijk (voorwaardelijk) ontnemen en overdracht van het ouderlijk gezag een gevolg moeten zijn.
De belasting van politie, justitie en rechtelijke macht a.g.v. valse aangiften van (sexueel) misbruik, zal naar alle waarschijnlijkheid op enige termijn, door de preventieve en afschrikkende werking, die van deze directe aanpak en mogelijkheid van resulterende sancties en vervolging uitgaat, op dit gebied drastisch kunnen afnemen. Met deze preventief werkende maatregelen kan een hoop overheidsgeld én kinder- en ouderleed bespaard worden.
Nadere informatie betrekking hebbende op oudervervreemding en ouderverstotingsgedrag kunt u vinden op:
Vertrouwende u hiermee voldoende aanvullend te hebben geďnformeerd als voorbereiding op het komende kamerdebat op 22 april,
Mocht u nog nadere informatie wensen, kunt u altijd een beroep op mij doen.
Ik wens u succes bij uw werkzaamheden.
Hoogachtend,
Ing. E.C. van der Waal
's-Hertogenbosch
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kinder'gijzelende', ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid
van
deze
gevallen
zo
is.
Om
de
realiteit
m.b.t.
deze
vorm
van
actieve
programmering,
kindergijzeling,
oudervervreemdend
en
ouderverstotend
gedrag
duidelijk(er)
en
indringender
onder
de
aandacht
te
brengen
is
voor
deze
presentatie,
uitgaande
van
de
meerderheid
van
de
gevallen,
gekozen.
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder'
door 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- en
-verstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders
die, ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie)
er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste,
verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met het
veroorzaken
van
het ouderverstotingssyndroom
(PAS) bij de
kinderen
als
mogelijk
gevolg.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn
eigenlijk
werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning
ten
behoeve
van
de
kinderen, ook
en
vooral ná een samenlevingsvorm
als
partners.
Het
éénzijdig
als
ouder
terugtrekken
en frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij.
Op
de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2012 EvdWaal - Oudervervreemding.nl -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
in
stand
en actueel
te
houden
én
de
informatievoorziening
en
aandacht voor
dit
onderwerp.
Een
donatie
wordt
zeer
op
prijs
gesteld.
KLIK
HIER
VOOR
DONATIE
dank
u
[Laatste
siteupdate:
18
mei
2012]