PERSBERICHT EIGEN KRACHT CENTRALE 30 mei 2008  (pdf download)

JAARVERSLAG EIGEN-KRACHT 2007   (pdf bestand - Acrobat Reader nodig)

 

 

 

---

1 juni 2006 www.overijssel.nl

"Eigen Kracht" voor Overijsselse jeugdzorg     

Ieder kind met problemen dat bij Bureau Jeugdzorg Overijssel binnenkomt krijgt voortaan eerst een Eigen Kracht conferentie aangeboden voordat het wordt doorverwezen naar de professionele jeugdzorg. In een Eigen Kracht conferentie wordt met familie en vrienden bekeken wat de eigen omgeving van het kind kan doen om de problemen op te lossen. Deze nieuwe werkwijze maakt gedeputeerde Gert Ranter van Zorg en Participatie vandaag bekend tijdens een studiemiddag over Eigen Kracht in Nijverdal. Overijssel is de eerste provincie in Nederland die op een dergelijke wijze structureel de Eigen Krachtmethodiek inzet.

In een Eigen Kracht conferentie kunnen ouders, kinderen en hun omgeving zelf actief aan de slag met het probleem. Volgens gedeputeerde Ranter is het voor het kind én de omgeving toch het prettigst als ze in staat worden gesteld om zelf zoveel mogelijk hun problemen op te lossen en niet naar een instelling hoeven. Bovendien is daardoor voor sommige groepen minder hulp en minder zware jeugdhulp nodig en dat betekent dat er meer en eerder ruimte is voor de jongeren die deze hulp wel nodig hebben.

“Wij vinden deze aanpak zo effectief, dat we met Bureau Jeugdzorg hebben afgesproken dat in 2010 alle kinderen die een beroep doen op jeugdzorg eerst een Eigen Kracht conferentie krijgen aangeboden”, aldus Ranter. Gedeputeerde Staten willen daarom vanaf 2007 jaarlijks 250.000 euro extra uittrekken om het aantal Eigen Kracht conferenties uit te breiden. Provinciale Staten beslissen op 21 juni over deze bijdrage in de Perspectiefnota.

In Overijssel worden al vanaf 2003 Eigen Kracht conferenties ingezet in de jeugdhulpverlening. Gezinnen kunnen bij ernstige problemen in de opvoeding zelf verantwoordelijkheid nemen voor de soort hulp die zij nodig vinden. Bureau WESP heeft onderzoek gedaan naar de resultaten van deze Eigen kracht conferenties. Familie, vrienden en het sociaal netwerk blijken samen met de jongere zeer wel in staat om goede plannen te maken die – ook volgens professionals - veilig en uitvoerbaar zijn. Gemiddeld willen 15 mensen uit de omgeving van de jongere helpen om een plan te maken voor het oplossen van het probleem. De afspraken in zo´n plan hebben betrekking op verschillende levensterreinen, zoals opvoeding, arbeid, gezondheidszorg en financiën. Van dat plan neemt de familie zelf 80% voor haar rekening en gemiddeld 20% zijn gerichte vragen om hulp van professionele hulpverleners. In het overgrote deel van de onderzochte plannen wordt minder hulp of minder zware jeugdzorg gevraagd en steekt de familie zelf de handen uit de mouwen om het gezin te helpen. Er wordt bijvoorbeeld geen jeugdbescherming ingeschakeld, kinderen worden niet uit huis geplaatst of gaan bij familie wonen in plaats van in een internaat of bij vreemden.

               www.eigen-kracht.nl              

 

Roep ooms, tantes, grootouders en buren op om een ontspoord gezin bij te staan
Volkskrant 28 januari 2006 (pagina B03)

Achtergrond
Rob van Pagée,  Pieter Hilhorst

Het kan anders. Eigen Kracht Conferenties betrekken de hele omgeving bij jongeren met problemen. Confronterend maar heilzaam, zegt grondlegger en jeugdhulpverlener Rob van Pagée.

Uitgekeken op de bekende weg? Vermoeid door steeds dezelfde aanpak? Het Betoog gaat op zoek naar creatieve geesten met alternatieve ideeën voor taai maatschappelijk ongerief.

Deel 1: de jeugdgezondheidszorg. Instelling na instelling verdrinkt in bureaucratie, maatregel na maatregel stelt teleur. Rob van Pagée heeft een alternatief: de Eigen Kracht Conferenties.

Wat is er mis met de jeugdzorg?

'De jeugdzorg is van de jeugdzorg, niet van de kinderen en hun families. Laatst vroeg ik een klas hulpverleners in spe naar hun dromen. Ze hadden allemaal hun favoriete doelgroep: verslaafden, mishandelde kinderen. En die zouden ze gaan redden.

'De echo van die heldenfantasie zit de hulpverlening dwars. Hulpverleners bieden hulp, ze bedenken plannen en interventies en daarmee overrompelen ze niet zelden de mensen die ze willen bijstaan. Daarbij is de zorg zo versnipperd dat een probleemgezin wel met tien verschillende hulpinstanties te maken heeft. Voor je het weet, werken die langs elkaar heen. Dus komt er een hulpverlener die de hulpverlening gaat coördineren. Ondanks al deze inspanning sterven er vijftig kinderen per jaar aan kindermishandeling. De jeugdzorg heeft Savannah niet kunnen redden. Het is een gekmakende mengeling van verstikkende bemoeienis en verwaarlozing.'

Hoe kan het beter?

'Geef de families de regie. Dat klinkt paradoxaal. Een gezin heeft niet voor niks hulp nodig. Er is wat aan de hand. Het zoontje van zeven is onaanspreekbaar en vernielzuchtig. Vader en moeder zijn overspannen. Er zijn schulden. Er wordt gedronken en geslagen. Het gezin is overduidelijk niet in staat om hun leven op orde te krijgen. Daarom moet je hulptroepen mobiliseren.

'Zelfs de meest problematische gezinnen blijken een netwerk te hebben. Dat is ook het trieste van de reconstructies van de moord op Savannah of de brand in Roermond waarbij zes kinderen omkwamen. Achteraf blijken er buren en familieleden te zijn geweest die zagen dat het misging.

'Wij willen die betrokkenheid vooraf mobiliseren. Daarvoor organiseren wij Eigen Kracht Conferenties waar het gezin met familieleden en naasten gezamenlijk een plan maakt om de problemen op te lossen of te beheersen. Gemiddeld komen op zo'n conferentie vijftien mensen: ooms, tantes, oma's, buren en familievrienden. Vaak hebben ze ieder voor zich geprobeerd iets te doen, maar dat is mislukt. Door ze samen te brengen worden hun krachten verenigd. Dan blijken familieleden die de moed hadden opgegeven toch bereid om te helpen.

'De gemaakte plannen bestaan gemiddeld uit achttien afspraken. Dat kunnen onbenullige afspraken zijn: dat de kinderen om de week in het weekend bij oma en opa logeren, maar ook een draaiboek wat kinderen en buren moeten doen als er aanwijzingen zijn dat moeder een psychotische aanval krijgt. Een deel van de afspraken bestaat uit vragen aan de hulpverlening. Er is hulp nodig om de schulden te saneren. Er moet relatietherapie komen voor vader en zoon.

'Als de plannen klaar zijn, worden ze voorgelegd aan iemand van bureau Jeugdzorg. Die moet beoordelen of het veilige plannen zijn. In de praktijk blijken de plannen bijna altijd veilig. De familieleden weten doorgaans heel goed welke gevaren het kleinkind of het nichtje loopt.

Wat levert dat op?

'Kinderen en jongeren die onderwerp zijn geweest van een conferentie zijn geraakt dat zoveel familieleden en naasten zich om hen bekommeren, maar ze zeggen ook vaak dat het de zwaarste dag van hun leven was, omdat het zo confronterend is. En dat is het meestal ook voor de ouders.

'Bij de huidige problemen met Marokkaanse jongeren die voor overlast zorgen wordt steeds gevraagd: waar zijn de ouders? Maar eigenlijk zou je de vraag moeten stellen, waar zijn de ooms, de tantes en de grootouders? Vervolgens blijkt dat bij de voorgestelde strenge maatregelen, zoals internaten of kampementen, de familie buiten spel wordt gezet.

'Wij proberen de familie en andere naasten in staat te stellen om de problemen aan te pakken. Die aanpak werkt zowel bij autochtone als bij allochtone probleemgezinnen. We hebben ook Marokkaanse, Antilliaanse, Turkse en Nederlandse medewerkers om die conferenties te organiseren.

'Het grootste voordeel van deze aanpak is dat de plannen die eruit voortkomen op steun kunnen rekenen van de betrokkenen. Mensen kiezen voor een oplossing, ze krijgen die niet opgedrongen. In het plan wordt ook afgesproken wie controleert of de afspraken worden nagekomen. Zo mobiliseer je ogen en oren die alarm kunnen slaan als het weer mis dreigt te gaan.'

Wat zijn de risico's?

'We hebben inmiddels zeshonderd conferenties gehad. We weten dat het werkt. Maar in vergelijking met de totale jeugdzorg zijn onze zeshonderd conferenties een druppel op de gloeiende plaat. In Nieuw-Zeeland heeft elk gezin dat een ingreep van de kinderbescherming boven het hoofd hangt, het recht om eerst de eigen problemen op te lossen. Dat zou in Nederland ook kunnen. Elke familie die in aanraking komt met jeugdzorg, heeft dan recht op een Eigen Kracht Conferentie. Dat kan enorme effecten hebben voor de jeugdzorg. Maar dan moeten we wel het eigen karakter bewaken.

'Onze aanpak is veel effectiever dan de gewone jeugdzorg. Dat kan politici ertoe zetten om deelname aan een Eigen Kracht Conferentie te belonen. Iemand die schuldig is bevonden aan huiselijk geweld krijgt dan de keuze opgelegde hulp of een Eigen Kracht Conferentie. Of mensen die meedoen aan een Eigen Kracht Conferentie krijgen voorrang bij wachtlijsten.

'Maar dat stimuleert calculerend gedrag. Dan gaan mensen meedoen om een voordeeltje of om ergens van af te wezen. Dan komen er wel meer conferenties, maar neemt de effectiviteit af. Het is van essentieel belang dat families zelf zo'n conferentie willen. Het moet niet methode 48 of interventie 243 van de jeugdzorg worden. De families moeten het initiatief houden en daarmee de zeggenschap over hun leven.'

Pieter Hilhorst

Bron: de Volkskrant - 1 juni 2006

               www.eigen-kracht.nl