Dagblad van het Noorden
zaterdag 5 oktober 2002
Door Robbert Willemsen
Prof. dr. Peter Hoefnagels,
emeritus-hoogleraar familierecht aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam en
scheidingsbemiddelaar, is al jaren een kritisch volger van de Raad voor de
Kinderbescherming. Van tijd tot tijd krijgt hij verzoeken binnen van advocaten, die hem
vragen rapporten van de Kinderbescherming die bij de Nederlandse arrondissementen in
echtscheidingszaken binnenkomen, te beoordelen. Na het bestuderen van tientallen rapporten
komt Hoefnagels tot de volgende conclusies:
- Feiten en conclusies waren niet gescheiden, zelfs niet onderscheiden.*
- De conclusies gingen vooraf aan de feiten en functioneerden als vooroordelen.*
- Conclusie en advies aan de rechter berustten niet op feiten.*
- De beweringen en verwijten uit de scheidingsverhalen van de man en de vrouw werden als
feiten behandeld.*
- In de vraagstelling en de rapporten ontbrak stelselmatig aandacht voor het meest
relevante aspect: de psychologie van het scheidingsproces bij de ouders. Noch de Raad,
noch de psychologische rapporteurs gaven er blijk van iets te weten van de psychologie van
het scheidingsproces.*
- Er werden te hooi te gras zogenaamde 'indrukken' vermeld die op niets waren gebaseerd.*
- Het rapport was een 'feitenpakhuis'. Feiten, beweringen en waardeoordelen werden
opgestapeld zonder dat duidelijk was welke relevantie deze hadden voor de vraagstelling.*
- Beweringen werden zó vaak herhaald, dat ze voor de lezer die beslissingen moest nemen
als feiten gingen functioneren.*
- Het rapport was verhuld of onverhuld partijdig: De beweringen van de ene partij werden
vaak positief, van de andere partij vaak negatief gekleurd.*
Het gaat hier, zo zegt Hoefnagels tot slot, om elementaire fouten, waardoor de rechter
misleid wordt en waarvan tientallen ouders en honderden kinderen het slachtoffer worden.
En zelfs als er goede rapporten gemaakt worden, zijn ze nog onnuttig, vragen ze meer tijd
dan een kinderleeftijd verdraagt en verergeren ze vaak de strijd tussen de ouders.Kortom,
volgens Hoefnagels is de huidige gang van zaken een verspilling van energie, tijd en geld.
De rechter kan veel beter direct zélf beslissen, als de ouders het niet met elkaar eens
zijn. Dat gaat sneller, geeft minder risico's en heeft minder nadeel voor de kinderen.
Wanneer wordt het
duidelijk dat de Raad voor de Kinderbescherming geen ‘onderzoeks’-functie dient
te vervullen in omgangskwesties ?
De wenselijkheid van en het wederrechterlijke recht op omgang tussen kind en de beide
ouders, dus óók de vader, ligt al vast in de wet.
Elk ‘onderzoek’ om dit alsnog vast te stellen is dus overbodig. Daarbij wordt
door de raad vd kinderbescherming (beleidsmatig) niet aan waarheidsvinding gedaan bij dit
soort onderzoeken, onmenselijk lange termijnen gehanteeerd voor deze 'onderzoeken'. Zie
verder de bevindingen van prof.emer. G.P. Hoefnagels.
Bij aangetoonde (lichamelijke- en/of psychische-)
mishandeling van kinderen is er een beschermende taak weggelegd voor de raad.
Diepgaande kennis van zowel de lichamelijke als psychisch/emotionele vormen van
kindermishandeling zijn hierbij een vereiste. Hieronder valt ook de ernstige vorm van
psychisch/emotionele kindermishandeling die ouderverstoting heet. Kennis van de psychische
verlies- en rouw emoties en onthechtingsverschijnselen die hierbij het kind in haar
ontwikkeling op korte en lange termijn (mogelijkheid tot ontwikkeling van PAS) in ernstige
mate beschadigen en belasten, is hierbij essentieel. Het leren (door)zien van de
handelingen en het gedrag van ouderverstotende ouders en het effect ervan op de kinderen
moet een tweede natuur vormen van raadsmedewerkers én rechters én
politiefunctionarissen. Tevens dienen zij hierbij kordaat en zonder terughoudendheid in te
grijpen en direct onderbroken family life tussen kind en vader te herstellen en
tegelijkertijd tegen de ouderverstotende ouder, meestal de moeder, gedrag-corrigerende
maatregelen aan de rechter te adviseren en tevens maatregelen om het ongestoorde family
life tussen kind en vader te waarborgen.
| The Gregory Mantell Show Parental Alienation Syndrome (Ouderverstotings syndroom): |
Ter Zake - over
Oudervervreemding / ouderverstoting Interview Guy Swennen - België |
(Uit artikel in telegraaf dec 2000, Marjolein Hurkmans):
...“Hoe lang kan een kind een ouder niet zien voordat de band onherstelbaar is
beschadigd? Gedragspedagoge Liesbeth Smulders (verbonden aan de Raad voor de
Kinderbescherming in Rotterdam) denkt dat het vooral te maken heeft met de negatieve
houding van de overblijvende ouder na de scheiding. "In principe is de band tussen
ouder en kind ontzettend sterk", weet zij. "Kijk maar naar een kind van wie een
vader of moeder is overleden. Maar kinderen wiens ouders uit elkaar gaan, kunnen er zo van
doordrongen raken dat de verdwenen ouder slecht is dat ze om zichzelf te beschermen alle
gevoelens voor hem of haar verdringen."
Identiteit
"Daar komt dan nog bij dat kinderen heel goed weten dat ze uit twee mensen zijn
voortgekomen en dat ze dus op beide ouders lijken. Een kind verliest in zo'n geval dus
niet alleen zijn vader of moeder maar moet ook een deel van zijn eigen identiteit
verloochenen. Die pijn veroorzaakt enorme schade." “...
Hoe komt het dat de
meerderheid van de medewerkers (zoals raadsonderzoekers en andere gedragsdeskundigen) van
de RvdK vestigingen in Nederland schijnbaar geen kennis hebben van deze visie ? Hoe komt
het anders dat de RvdK in dit soort situaties niet overeenkomstig optreedt c.q. dringend
advies uitbrengt tegen bijv. een moeder die deze enorme schade bij haar kind veroorzaakt
door eigen negatieve houding en gedrag richting vader ?
Wanneer houden de raadsonderzoekers van de RvdK op met te stellen dat zij
‘machteloos’ zijn als de moeder niet wil (dit ook zelf geconstateerd hebben) en
‘dus’ niets anders weten te adviseren dan ‘geen omgang’ (beloning voor
de moeder die niet wil meewerken aan gestelde in de omgangswet), ‘rust’
(beloning moeders onwil, onder het mom ‘in het belang van het kind’ te
handelen), of het enige wat nog bedacht kan worden ‘dat een persoonlijkheidsonderzoek
van beide (!) ouders mogelijk uitkomt biedt’.. (vertraging van maanden tot jaar).
Artikel Jane Major - PAS (Parental Alienation Syndrome, Ouderverstotingssyndroom)
Brochure PAAwareness.org - Oudervervreemding & Ouderverstoting (pdf - NL)
PAS - Wat te doen ? Artikel Dr. Jane Major (pdf - Engels)
Centrum voor
herstelgericht werken:
Overijssel innovatief voortrekker
Eigen-Kracht!
Een andere manier van omgaan met familie-conflicten, vertrouwend op de eigen kracht van en
hulpbronnen uit families en sociale omgeving. Vanaf ca. 2001 in Nederland geďntroduceerd
en gezien de zeer positieve resultaten sterk in opmars. Inmiddels (mei 2006) hebben in
Nederland al ruim 600 Eigen Kracht Conferenties (EKC) plaatsgevonden, met zeer goede
resultaten. Lees verder...
Presentatie
Mike Doolan
Hostile
Agressive Parenting
Checklist HAP & PAS: Risico assessment
HAPtool (Engels)
OUDERVERSTOTINGSYNDROOM (PAS) EVALUATIE FORMULIER (Engels)
Vijandig agressief ouderschap (HAP) - Evaluatie formulier (Engels)
Relevante
boektitels:
De macht die de RvdK heeft, maar vaak niet gebruikt of onderkent door de medewerkers,
middels een directe en duidelijke rapportage over het geconstateerde oudervervreemdende en
ouderverstotende gedrag en daarbij een advies aan de rechtbank over voor het kind
noodzakelijke gedragsverandering bij de moeder en prompt herstel van het family life
tussen kind en vader. Dit op basis van voorwaardelijke ontzegging van het ouderlijk gezag
aan de moeder bij het niet opvolgen en meewerken aan de voorgestelde therapie en het
herstel van het family life / omgangsregeling tussen kind en vader.
© 2003-2008 E.C. vander Waal
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid van deze gevallen zo is.
Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en
ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor
deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- gijzelings- en
ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Het
éénzijdig
frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2010 EvdWaal - Oudervervreemding - Familievervreemding -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden en
wordt
zeer
op
prijs
gesteld
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
dank
u !
[Laatste
siteupdate:
25
juli
2010]
Zoeken op deze site: