KINDERGIJZELING, DE DENKFOUT EN OMKERING VAN DE
WERKELIJKHEID
Het recht van vaders(*) om, bij niet bij elkaar wonen, hun kinderen te mogen 'zien', het
recht op 'omgang' met hun kinderen, het recht van vaders op 'contact' met hun eigen
kinderen, wederzijds recht op familieleven, respect voor de familiebanden, wordt vaak
aangehaald. Klopt helemaal, uiteraard hebben ze daar van nature en wettelijk ook het
volste recht toe. Ook dat kinderen een fundamenteel recht hebben op beide ouders in hun
(familie) leven. Mooi gesproken, echter nu de omgekeerde praktijk in Nederland.
Probeert u het zich eens voor te stellen..
Vanaf morgen worden uw kinderen uit uw leven weggerukt, u ziet en hoort ze niet meer..
Denk aan wat ouders van een ontvoerd kind mee moeten maken, maar morgen is er geen derde
in het spel, maar is het de andere ouder, die, nadat u het kind naar de ander ouder hebt
gebracht, de deur achter het kind sluit en u niet meer toestaat uw kind verder nog in uw
leven te mogen meemaken, zien/horen/communiceren. Bedenk ook wat het kind moet meemaken.
Hoe zou u reageren indien dit werkelijk morgen bij u zou
gebeuren ?
Als er over u als normale, welwillende ouder met een prima hechting met uw kinderen, dan
opeens gesproken wordt in termen van:
De 'niet-verzorgende ouder'
Hoezo niet-verzorgend ? Er kan hooguit gesproken worden over de kwaliteit van de
verzorging, maar
als de kinderen bij de moeder zijn, verzorgt ZIJ ze voor 100%,
als de kinderen bij de vader zijn, verzorgt HIJ ze voor 100%.
De 'uitwonende ouder'
Er zijn vele honderdduizenden ouders die niet op hetzelfde adres wonen.
In vele gevallen wordt er in een scheidingssituatie, mede door moeders en vaders, maar ook
gedwongen door rechtbanken, voor gekozen om voor de kinderen zo min mogelijk te laten
veranderen (huis, school, vriendjes/vriendinnetjes, buurt) en zodoende dat vaak de vader
elders gaat / moet gaan wonen.
In bijvoorbeeld Frankrijk is het bij wet geregeld dat kinderen 2 officiële woonadressen
kunnen hebben (indien vader en moeder niet op hetzelfde adres wonen). Er bestaat daar geen
'hoofdverblijf' van de kinderen.
Na/bij een vorm van uit elkaar zijn van ouders
Bij niet (meer) bij elkaar wonende ouders met kinderen spreken we in Nederland over:
het misschien mogen 'zien', van je eigen kind(eren)..
het misschien mogen hebben van 'Contact', met je eigen kind(eren)..
het misschien mogen hebben van 'Omgang', met je eigen kind(eren)..
Hoewel het een wederzijds fundamenteel recht is en een fundamentele vrijheid van ouders en
kinderen om elkaar in hun leven te hebben, familieleven te genieten, wordt dit in
Nederland op grote schaal grof met voeten getreden, is het respect voor familieleven en
familiebanden in de uitvoering van het familierecht ver te zoeken.
DE DENKFOUT:
Er wordt volledig voorbijgegaan aan wat er feitelijk met het kind
gebeurt en aan de hand is, op het moment dat één van de ouders (in ruim 90% van de
gevallen de moeder) het kind plotsklaps weghoudt uit de helft van de
familie van het kind (vaders kant, incl. de vader), een wederzijdse traumatische ervaring:
Het bewust onthouden van 'Omgang' en 'Contact' is feitelijk actieve
KINDER-GIJZELING
"Het eenvoudigweg éénzijdig onttrekken van de HALVE FAMILIE van een Kind (in ruim
90% v/d situaties vaders kant, incl. vader) én elk contact daarmee, aan dit kind, is in
feite KINDER-GIJZELING uit deze helft van de Familie van het Kind (= de som van vader's en
moeder's familie) en moet beschouwd worden als een directe humanitaire en civiele misdaad
tegen het Kind en de Familie van het Kind.
Het is het actief wederrechtelijk en wederzijds beroven van de vrijheid van het kind (én
van de familie van het kind) op het genieten van familieleven en het bestendigen en
verdiepen van relaties met en in de sociale omgeving van de betrokken familieleden.
Er bestaat hierbij geen enkel respect voor de aanwezige familiebanden, het familieleven en
de psychische gezondheid van het Kind en betrokken familieleden.
Deze praktijk is o.a. in strijd met het EVRM (Europees Verdrag
Rechten van de Mens en fundamentele vrijheden), het IVRK, BW Art.300: Het een ander
opzettelijk benadelen in de gezondheid is verboden. Hieronder valt ook geestelijke
mishandeling door gijzeling.
Degenen die actief tot deze vorm van kindergijzeling aanzet, ertoe overgaat, of hier
actief medewerking aan verleent, dient hiervoor te worden vervolgd."
Deze vorm van KINDERGIJZELING wordt in Nederland geaccepteerd, in
belangrijke mate actief ondersteund door, Politiek, Politie, Raad voor de
'Kinderbescherming' en Rechterlijke macht (!) door normale, welwillende vaders ongegrond
geen 'omgang' te verlenen met hun eigen kinderen, daarmee tevens deze kinderen hun
familieleven met beide ouders ontnemen.
Waar is het gezond verstand in het familierecht gebleven in Nederland ? WAT zeggen de professoren van
oudervervreemding ?
Wanneer worden we in Nederland nu eens WAKKER ?
Blijven we deze humanitaire misdaad tegen kinderen en hún familie gewoonweg acceptabel
vinden en tolereren ?
Voorstel
wat we ter voorkoming zouden kunnen doen
Welke sanctie geldt voor gijzeling ?
Uit Nederlands Wetboek van Strafrecht:
Artikel 282a
1. Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt met het oogmerk een ander te dwingen iets te doen of niet te doen wordt als schuldig aan gijzeling gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vijftien jaren of geldboete van de vijfde categorie.
Artikel 285
1. Bedreiging met […,…,…,], met gijzeling, […], wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Indien deze bedreiging schriftelijk en onder een bepaalde voorwaarde geschiedt, wordt ze gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.
© november 2004 E.C. van der Waal www.oudervervreemding.nl
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kinder'gijzelende', ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid
van
deze
gevallen
zo
is.
Om
de
realiteit
m.b.t.
deze
vorm
van
actieve
kindergijzeling,
oudervervreemdend
en
ouderverstotend
gedrag
duidelijk(er)
en
indringender
onder
de
aandacht
te
brengen
is
voor
deze
presentatie,
uitgaande
van
de
meerderheid
van
de
gevallen,
gekozen.
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- en
-verstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders
die, ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie)
er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste,
verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn
eigenlijk
werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Het
éénzijdig
als
ouder
terugtrekken
en frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij. Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2011 EvdWaal - Oudervervreemding.nl -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
actueel en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden.
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
Een
donatie
wordt
zeer
op
prijs
gesteld.
KLIK
HIER
VOOR
DONATIE
dank
u
[Laatste
siteupdate:
5
feb
2012]
Zoeken op deze site: